برف می بارد و برف می بارد.

بلای خانمان سوز گدایان سخت می بارد.

یکی سر کرده برون به به چه زیباست!

بهشت واقعی اینجاست.

گدائی گوشه نشین گفت:

غلط کرد و خطا گفت:

هر آنکه گفت زندگی زیباست!

زندگی بهر چون تویی زیباست که در پر قو لم داده ایی.

یک دستت جام می و دست دیگرت بر گردن پیکری زیباست.

نه بهر من مفلوک تن بیمار

که بالین سرم خاک نمناک است و هم آوایم آوای برف و بوران.