دنیای دنیای بچه ها یه دنیای پاکه،درسته گاهی هم غم دارن هم قصه اما در خلصه ی بی خبری  از همه اتفاق های بزرگ و کوچیک بدون اون که خودشون خواسته باشن دست بزرگتر هارو دارن که تو هر لحظه کمکشون کنن.اما هر چی بزرگتر میشی با این که قدر و لذت های دنیارو بهتر درک میکنی اما به این نتیجه میرسی که هر روز دست بزرگتر ها به رو ی مشکلات کوتاه تر میشه و یهو خودتو با یه دنیا مشکل می بینی تنها ی تنها،حالا تو بزرگ شدی توئی که باید با هر لحظه بجنگی تا به اون چیزی که می خوای برسی درسته لذت داشتن ها به همین تلاش ها ست اما یه چیزیو خیلی خوب یاد میگیری(پدر و مادر بهترین موجوداتی هستند که خداوند خلق کرده)حالا دیگه یاد گرفتی برای بچه هات یه دست باشی تا اونام روزی قدر دستهاتو بدونن.

امیدوارم که هیچکس تنها نباشه و دست خدا همیشه کنارش باشه.

امیدوارم فرزندانمون قدر دستای مهربونمونو همونطور که ما قدر پدر و مادر هامونو می دونیم بدون.

و آرزو میکنم همه قدر داشتنی هاشونو بدونن قبل از اینکه ازشون گرفته شه(پدر و مادر)